Skip to main content

Ford Model T Speedster

1913

🇳🇱

In 1909 introduceerde Ford het Model T. Met een prijskaartje van 450 dollar paste hij in het budget van de werkende man en hij werd al snel met duizenden tegelijk verkocht. Die beschikbaarheid en lage prijs moedigden enthousiastelingen aan om het basisvervoer van het Model T om te bouwen tot iets veel opwindenders, dus tegen 1913 had zich een grote ‘aftermarket’ ontwikkeld, die een breed scala aan ‘speed parts’ en aangepaste accessoires voor het zwarte basismodel T aanbood.

Het hart van elke Speedster was een opgewarmde versie van de basismotor met 20 pk zijkleppen en het beoogde vermogen was minstens 40 pk. De basisversie was een geschaafde kop om de compressieverhouding te verhogen, in combinatie met lichtgewicht aluminium zuigers. Andere stappen waren sterkere, gebalanceerde krukassen, grotere kleppen en prestatiegerichte nokkenassen. De standaard Model T carrosserie werd vervangen door een Speedster carrosserie compleet met een ‘monocle’ windscherm. Sommige auto’s behielden de standaard Ford spatborden en andere lieten ze helemaal achterwege. De zware houten wielen werden vervangen door sterke en lichtgewicht spaakwielen.

Een complete kit, bestaande uit radiateur, motorkap, vloerplanken, benzinetank achter en rudimentair koetswerk kon worden gekocht voor ongeveer US$100. De Speedster-carrosserie was er niet alleen voor het uiterlijk: het Model T ging er sneller door omdat het lichter was en een kleiner frontaal oppervlak had. Alleen al door deze veranderingen kon de topsnelheid met 10 tot 15 mijl per uur worden verhoogd.

Door de lichtere carrosserie was het meestal nodig om van elke veer een blad te verwijderen en de stuurkolom moest worden verlaagd omdat de sportieve rijpositie dichter bij de grond was. Omdat de vroege Speedsters ‘hot rods’ waren en geen originele in de fabriek gebouwde sportauto’s, zijn er veel minder beperkingen wat betreft de herkomst van de onderdelen die nodig zijn om er een moderne reconstructie van te maken.

🇬🇧🇺🇸

In 1909, Ford introduced the Model T. With a price tag of $450, it fitted the working man’s budget and it was soon sold by the thousands. That availability and low price encouraged enthusiasts to convert the basic Model T carriage into something much more exciting, so by 1913 a large ‘aftermarket’ had developed, offering a wide range of ‘speed parts’ and custom accessories for the basic black Model T.
The heart of each Speedster was a warmed-up version of the base engine with 20bhp side valves, and the target power was at least 40bhp. The base version was a shaved head to increase the compression ratio, combined with lightweight aluminium pistons. Other steps included stronger, balanced crankshafts, larger valves and performance camshafts. The standard Model T body was replaced by a Speedster body complete with a ‘monocle’ windshield. Some cars retained the standard Ford wings and others omitted them altogether. The heavy wooden wheels were replaced by strong and lightweight spoked wheels.

A complete kit consisting of radiator, bonnet, floorboards, rear petrol tank and rudimentary bodywork could be bought for around US$100. The Speedster bodywork was not just for looks: it made the Model T go faster because it was lighter and had a smaller frontal area. These changes alone could increase the top speed by 10 to 15 miles per hour.
The lighter bodywork usually required removing a leaf from each spring, and the steering column had to be lowered because the sporty driving position was closer to the ground. Because the early Speedsters were ‘hot rods’ and not original factory-built sports cars, there are far fewer restrictions as to the origin of parts needed to make a modern reconstruction of them.

🇫🇷

En 1909, Ford a lancĂ© le modèle T. Avec un prix de 450 dollars, il correspondait au budget de l’ouvrier et a rapidement Ă©tĂ© vendu par milliers. Cette disponibilitĂ© et ce prix peu Ă©levĂ© ont encouragĂ© les passionnĂ©s Ă  transformer la voiture de base du modèle T en quelque chose de beaucoup plus excitant. En 1913, un vaste “marchĂ© secondaire” s’est donc dĂ©veloppĂ©, offrant une large gamme de “pièces de vitesse” et d’accessoires personnalisĂ©s pour le modèle T noir de base.
Le cĹ“ur de chaque Speedster Ă©tait une version rĂ©chauffĂ©e du moteur de base avec des soupapes latĂ©rales de 20 ch, et la puissance visĂ©e Ă©tait d’au moins 40 ch. La version de base comportait une culasse rasĂ©e pour augmenter le taux de compression, associĂ©e Ă  des pistons lĂ©gers en aluminium. D’autres mesures ont Ă©tĂ© prises, notamment des vilebrequins plus solides et Ă©quilibrĂ©s, des soupapes plus grandes et des arbres Ă  cames performants. La carrosserie standard du modèle T a Ă©tĂ© remplacĂ©e par une carrosserie Speedster dotĂ©e d’un pare-brise “monocle”. Certaines voitures conservent les ailes standard de Ford, tandis que d’autres les suppriment complètement. Les lourdes roues en bois sont remplacĂ©es par des roues Ă  rayons solides et lĂ©gères.

Un kit complet comprenant le radiateur, le capot, les planchers, le rĂ©servoir d’essence arrière et une carrosserie rudimentaire pouvait ĂŞtre achetĂ© pour environ 100 dollars. La carrosserie Speedster n’Ă©tait pas seulement esthĂ©tique : elle permettait au Model T d’aller plus vite car il Ă©tait plus lĂ©ger et avait une surface frontale plus petite. Ă€ eux seuls, ces changements pouvaient augmenter la vitesse de pointe de 10 Ă  15 miles par heure.
L’allègement de la carrosserie nĂ©cessitait gĂ©nĂ©ralement de retirer une lame de chaque ressort, et la colonne de direction devait ĂŞtre abaissĂ©e car la position de conduite sportive Ă©tait plus proche du sol. Comme les premiers Speedsters Ă©taient des “hot rods” et non des voitures de sport originales construites en usine, il y a beaucoup moins de restrictions quant Ă  l’origine des pièces nĂ©cessaires pour en faire une reconstruction moderne.