INTERCLASSICS BRUSSELS

BMW M1 Procar

1980

🇳🇱

Uiterlijk verschilde de Procar-versie van de M1 van het wegmodel door zijn grote achterspoiler, duidelijk uitlopende spatborden en gewijzigde voorspoiler. De motor was gebaseerd op de productieversie, maar met nog meer vermogen – 470 pk. De M1 Procar kon snelheden halen tot 310 km/u. Later, toen de BMW M1 werd gebouwd en verder ontwikkeld volgens de voorschriften van Groep 5, werd de zescilinder-in-lijn benzinemotor voorzien van een turbo, met duizelingwekkende vermogens van 850 tot bijna 1.000 pk.

In 1979 en 1980 was de BMW Procar Series een van de spectaculairste raceseries in de autosportwereld. Als onderdeel van de meeste Europese Formule 1-races namen de vijf snelste F1-coureurs uit de trainingen van de betreffende Grand Prix deel en raceten met identieke BMW M1-auto’s tegen privĂ©-coureurs, bekende racers en opkomende talenten. Een wedstrijd van deze omvang zou vandaag de dag ondenkbaar zijn, en het was een enorm succes bij het publiek. Niki Lauda, de winnaar van het eerste Procar-seizoen, bewees hoe groot het podium was voor supersporters. Het jaar daarop verzekerde Nelson Piquet zich van de eerste plaats in het klassement met drie overwinningen op rij.

🇬🇧🇺🇸

Externally, the Procar version of the M1 differed from the road model by its large rear spoiler, distinctly flared wings and modified front spoiler. The engine was based on the production version, but with even more power – 470 hp. The M1 Procar could reach speeds of up to 310 km/h. Later, when the BMW M1 was built and further developed according to Group 5 regulations, the six-cylinder in-line petrol engine was turbocharged, with staggering power outputs ranging from 850 to almost 1,000 hp.

In 1979 and 1980, the BMW Procar Series was one of the most spectacular racing series in the motorsport world. As part of most European Formula 1 races, the five fastest F1 drivers from the practice sessions of the respective Grand Prix took part and raced identical BMW M1 cars against private drivers, well-known racers and up-and-coming talents. A competition of this magnitude would be inconceivable today, and it was hugely successful with the public. Proof of just how big a stage it provided for motorsport superstars, the overall winner of the first Procar season was Niki Lauda. The following year, Nelson Piquet secured first place in the standings with three wins in a row.

🇫🇷

ExtĂ©rieurement, la version Procar de la M1 se distingue du modèle de route par son grand aileron arrière, ses ailes nettement Ă©vasĂ©es et son aileron avant modifiĂ©. Le moteur Ă©tait basĂ© sur la version de sĂ©rie, mais avec encore plus de puissance – 470 ch. La M1 Procar pouvait atteindre des vitesses allant jusqu’Ă  310 km/h. Plus tard, lorsque la BMW M1 a Ă©tĂ© construite et dĂ©veloppĂ©e selon les règles du Groupe 5, le moteur Ă  essence Ă  six cylindres en ligne a Ă©tĂ© turbocompressĂ©, avec des puissances stupĂ©fiantes allant de 850 Ă  près de 1 000 ch.

En 1979 et 1980, la BMW Procar Series Ă©tait l’une des sĂ©ries de courses les plus spectaculaires du monde du sport automobile. Dans le cadre de la plupart des courses de Formule 1 europĂ©ennes, les cinq pilotes de F1 les plus rapides des sĂ©ances d’essais du Grand Prix concernĂ© participaient Ă  la course et pilotaient des BMW M1 identiques contre des pilotes privĂ©s, des coureurs connus et des talents en devenir. Une compĂ©tition de cette ampleur serait inconcevable aujourd’hui, et elle a rencontrĂ© un Ă©norme succès auprès du public. Preuve de l’ampleur de la scène offerte aux superstars du sport automobile, le grand vainqueur de la première saison de Procar est Niki Lauda. L’annĂ©e suivante, Nelson Piquet s’assure la première place du classement grâce Ă  trois victoires consĂ©cutives.